گرفتن او در رده‌ى خدايان ، ارگونوت‌ها ، مده و دختران پلياس ، اعقاب هراكلس ، تزه و نبردهايش ، اخلاف حكماى سبعه عليه تب ، نله و اولادش ، لپيت‌ها و سانتورها ، اسكولاپ و اعقابش ، دختران آسوپوس و ائكوس ، پپلوپس ، اونوماوسو نيوبه ، داردانوس و اخلافش تا پريام ، ددال و مينوتور و لشكركشى عليه شاه كوكالوس در سيسيل ، آريسته ، دافنيس ، اريكس و اريون . مهم‌ترين منبع ديودور در نگارش كتاب پنجم و خلاصه‌ى مطالب آن مهم‌ترين منابع ديودور در نگارش كتاب پنجم تيمائوس و فيلينوس مىباشند . خلاصه‌ى مطالب اين كتاب : افسانه‌هاى مربوط به سيسيل ، شكل و مساحت اين جزيره ، سرس ، پروسرپين و كشف دانه‌ى گندم ، ليپار و ديگر جزاير ائولى ، مليت ، گلوس و سرسين ، اتالى ، سيرنوس ( كورس ) و ساردنى ، پىتيوس و جزاير بالئراس ، جزاير واقع در غرب اوسئان ، جزيره‌ى بريتانيا ، جزيره‌ى باسيله و عنبرهايى كه در آن‌جا مىرويند ، درباره‌ى گل ، سلتىبرى ، ايبرى ، ليگورى ، تيره‌نى ، ساكنان اين سرزمين‌ها و آداب و رسوم آنان ، جزاير واقع در جنوب اوسئان ، جزيره‌ى مقدس هيرا ، جزيره‌ى پانخايا و چيزهايى كه درباره‌ى آن نقل مىكنند ، درباره‌ى ساماتراس و اسرار آن ، ناكسوس ، كيمه و كاليدن ، رودس و روايات افسانه‌اى مربوط به اين جزيره ، درباره‌ى خرسونس كه مقابل رودس واقع است ، كرت ، تاريخ افسانه‌اى اين جزيره تا زمان‌هاى اخير ، درباره‌ى لسبوس ، مهاجرنشينانى كه در خيو ، ساموس ، كوس و رودس تحت فرمان مكاره مىزيند ، تندوس و ساكنان قديمىاش ، جزاير سيكلاد . از كتاب ششم تا دهم ديودور تنها قطعاتى برجاى مانده است . از همين اندك قطعات بازمانده مىتوان دريافت كه ديودور در اين كتاب‌ها ، تاريخ نخستين پادشاهان هخامنشى را نيز شرح داده بود . البته لازم به ذكر است كه كتاب‌هاى هفتم تا دهم ديودور دوره‌ى طولانى 704 سال ( از 83 / 1184 پ . م تا 80 / 481 پ . م ) را دربرداشته‌اند . از آن‌جا كه ما كتاب‌هاى يازدهم ، چهاردهم ، پانزدهم و هفدهم ديودور را به